Әнвәр МӨХЕТДИНОВ автор яңалыклары

Көрәш – фигуралы шуу, акробатика кебек күз явын алырлык матур спорт төре ул, минемчә. Чиста җиңү булганда бигрәк тә. Дәү-дәү егетләрнең шулай очып келәмгә килеп төшкәннәрен тагын кайда күрә алыр идек әле. Безгә, тамашачыларга, матур, кызык инде ул. Ә менә көрәшчеләргә ничегрәк икән? Бу сорауга җавапны озак эзләмәдем, чөнки үзем белән бер түбә астында татарча көрәш буенча ике тапкыр Татарстан, бер тапкыр Россия чемпионы булган, күп ярышларда беренчелекне яулаган яшь, әмма тәҗрибәле көрәшче яши бит. Таныш булыгыз – минем энем Әнгам Мөхетдинов. Бүгенге әңгәмәне аның белән кордым.

«Менә мәктәпне тәмамлыйм да, яңа тормыш башлана», «Мин бу күлмәкне бәйрәмнәргә генә киям», «Бүген тотынмыйм инде, дүшәмбедән башлармын»... Таныш бит? Юк-бар сәбәп табып, эшләрне икенче көнгә калдыру – бик еш күренеш. Нәрсә соң ул кичектерелгән тормыш синдромы? Әлеге язмада без шуның турында сөйләшербез. (P.S. Бүген дүшәмбе, башла инде...)

Студентлык чоры – тормышыбыздагы иң кызыклы, иң рәхәт, әмма шул ук вакытта иң җаваплы чор. Ул диплом өчен генә көне-төне уку вакыты да, бөтен әйбергә битараф булып, йоклап йөрү вакыты да түгел. Ул – яңа танышулар, яңа кызыксынулар, яңа җиңүләр һәм җиңелүләр, ә иң мөһиме – үзеңнең киләчәгеңә һәм карьераңа нигез салу вакыты.

11 нче сыйныфта укыганда, миңа еш кына «Университет мәктәп түгел инде ул», дип кабатлыйлар иде. Нәрсә аерыла икән анда шуның кадәр? Шул ук уку, шул ук өй эшләре бит инде, бары тик сыйныф төркем белән, ә класс җитәкчесе куратор белән алмашына, дип уйлый идем мин. Үзем студент булганчы...