Әлфинә ГЫЙЛЬМАНОВА автор яңалыклары

Фитнес һәм сәламәт яшәү рәвеше дөньясында тирән белемгә ия булудан тыш, үзе дә даими үсештә булган белгечләр һәрвакыт кадерле. Курнева Екатерина Олеговна – нәкъ менә шундый остаз. Аның спорттагы гаҗәеп юлы нәфис гимнастикадан башланган, бу спорт белән ул 2007 елдан 2011 елга кадәр шөгыльләнгән һәм КМС разрядына ирешкән.

Кечкенәдән әти-әнием миңа һәрвакыт: «Кызым, баллыны күп ашама, юкса шикәр авыруы килеп чыгарга мөмкин», – дип әйтә килделәр. Күп ашамасам да, 16 яшемдә әлеге диагноз белән очраштым. Һәм шул вакыттан башлап диабет турында күп мәгълүматлар туплап, әлеге авыруны җентекләп өйрәнә башладым. Бу язмамнан үземдә шикәр авыруы барлыгын ничек белүемне, аның сәбәпләре һәм билгеләре турында белә алырсыз.

Бүгенге көндә ОРВИ белән авыручылар саны арта бара, бер атна эчендә 63%ка күтәрелгән бу күрсәткеч. Мәктәп укучылары арасында тенденция ике тапкыр тизрәк бара. Моңа гаҗәпләнерлек тә түгел, чөнки хәзер көз – авырулар сезонының иң кызган чагы. Ата-аналар «Нәрсә эшләргә? Ничек дәваларга?» дип борчыла. Барлык кызыксындырган сорауларга җавап бирү өчен без үз эшенең остасы, балалар табибы, педиатор Рүфилә Шәкүрова белән сөйләштек.