ҮЗ ЮЛЫМ: МАРС ҺӘМ МАРСИАННАР

Марс һәм марсианнар


Борын-борын заманда түгел, ә безнең вакытта, ләкин безнең планетада түгел, ә Марста яшәгәннәр, ди, марсианнар. Аларда бөтен әйберләр дә булган: әллә нинди компьютерлар, вакыт машиналары, тылсымлы таяклар... Тик марсианнарның берсенең дә әниләре булмаган. Алар “әни” сүзен белмәгәннәр дә: аларның башларыннан сыйпап юатучылары, иркәләп йокыларыннан уятучылары булмаган. Аларга беркем дә елмаеп карамаган, җылы кочакларында назламаган. Алар үзләре дә елмая белмәгәннәр, бернәрсәгә дә борчылмаганнар, көлмәгәннәр.


Беркөнне марсианнар, “вакыт машиналары”на утырып, галәм буенча сәяхәткә чыкканнар һәм бик матур бер планетаны күреп алганнар. Бу Җир планетасы икән. Алар Җир тирәли әллә ничә кат әйләнгәннәр, Җирдә яшәүче кешеләрне күзәткәннәр. Кайбер кешеләрнең зур, ә кайберләренең бик кечкенә булуына алар бик гаҗәпләнгәннәр, тик боларның ата-ана һәм балалар икәнен аңламаганнар. Зурларның кечкенәләрне “Балам!” дип назлап яратуларына, кечкенәләрнең зурларны кочаклап: “Әнием, әтием!” - дип әйтүләренә шаккатканнар.


Менә алар урамнан кайтып килүче бер малайны күреп алганнар. Ул малай башына колакчыннар кигән, үзе телефонга текәлгән, беркемне күрми дә, ишетми дә икән. Менә ул бер өйгә кайтып кергән. Өйдән: “Улым Марс, кайттыңмы?” – дип, бер хатын-кыз каршы чыккан, тик малай аңа да игътибар итмәгән. Өйгә кергәч, ул компьютерга текәлеп утырган. Әнисе берничә мәртәбә аңа эндәшеп караган, чәчләреннән сыйпарга теләгән, тик малай аның кулын этеп кенә җибәргән. Әнисе малайга йомыш кушмакчы булган, тик малай әнисенә ямьсез итеп караган да ниндидер усал сүзләр әйтеп кычкырган. Әнисе бик кыенсынган, бакчага чыгып киткән дә шыпырт кына елаган. Марсианнар, бер-берсенә карашып алганнар да: “Бу малай Җир кешеләренә охшамаган, безнең планетадан килеп монда адашып калган булгандыр”, - дип, малайны алып китәргә булганнар.


Шулай итеп, малай Марс планетасына килеп эләккән. Башта аңа мондагы бөтен нәрсә дә кызык булып тоелган: шундый югары дәрәҗәдәге компьютер-машиналар, әллә нинди уңайлы корылмалар, кнопкага гына басып идарә ителә торган җайланмалар... Тик бераздан Марстагы бу тормыш аны туйдырган, чөнки аңа яратып-назлап: “Улым!” – эндәшүче, аның сөенечләрен бүлешүче, аның белән бергә гаҗәпләнүче булмаган. Һәм менә ул әнисен сагынып елый башлаган, марсианнардан үзен яңадан Җиргә кайтаруларын сорап ялварырга тотынган. Катып калган йөзле марсианнар аны юатмаганнар, тик Марс исемле бу малайның чыннан да Җир кешесе булуына бераздан соң төшенгәннәр һәм аны Җиргә кире кайтарып куйганнар.


Менә шуннан бирле Марс исемле бу малай Җирдәге тормышның кадерен белә икән: тирә-юнендәге кешеләргә игътибарлы, мәрхәмәтле, әнисенә карата ягымлы һәм эш сөючән икән.


Ләйсән Абдрахманова,
Кайбыч районы Борындык гомуми төп белем мәктәбенең 5 нче сыйныф укучысы

Иң мөһим һәм кызыклы язмаларны Татмедиа Telegram-каналында укыгыз


Нравится
Комментарии (0)
Осталось символов:
Шәп укыла
  • 30 август 2020 - 17:15
    ҮЛЕМНӘН КӨЧЛЕРӘК – Ну-ну-ну! Марш, агай, үз урыныңа! Үз тавышын үзе танымады кыз. Тик тегенең тамчы да исе китмәде, атлап барган шәпкә ике кулын сузып, күрешергә килгән кыяфәт чыгарды. Тагын ике секундтан ул аны шул пычрак куллары белән эләктереп үк алачак... – Үзең китәсеңме, әллә булышыргамы сиңа, абзый кеше? Зөмәрә аңышмый калды: кайчан, каян килеп чыкты бу зифа буйлы егет, ни ара аларның уртасына кереп басты? Сәрхуш ирнең йөзе әче әйбер капкандай җыерылып килде; селтәнергә дип күтәргән кулы белән башын кашып алды да, ава-түнә үз почмагына таба китте.
    2553
    0
    16
  • 6 сентябрь 2020 - 13:31
    МӘХӘББӘТ ТОЗАГЫ "Тавык төшенә тары керә” ди халык. Финанс-экономика институты студенты Рәсим төшендә үзен банк директоры итеп күреп ятканда гына ишек шакыдылар. “Их, нечкә билле чибәркәй – сәркатиб кабинетка килеп кергәч кенә уяттылар”, – дип сөйләнә-сөйләнә ишек ачырга юнәлде. Ә ишек артында… Әле генә төшендә күргән сәркатиб кыз басып тора иде.
    704
    0
    1
  • 13 сентябрь 2020 - 13:56
    КАЛАЙЧЫ КӘЛҮК Җиңел сөякле бабай, аягына эрҗинкә галушларын киеп алды да болдыр баскычыннан җәһәт кенә ишегалды чирәменә төште. Тагын бер кинәнеп арлы-бирле йөренгәләде. Алгысый иде аның күңеле, очына иде. Менә нидер эшлисе генә килеп тора бит. Ниндидер бер гайре табигый эш. Әмма дә ләкин файдалы эш булсын иде ул. Тиктомалдан чуарланып йөрергә яшь-җилкенчәк түгел лә ул! Хәкимәсе: «Вәт маладис, картым! Вәт булдыргансың, атасы!» – дип әйтерлек булсын. Мактаганны ярата ул. 
    620
    0
    5

Блоглар
  • МУСА ҖӘЛИЛ ИСЕМЕНДӘГЕ КӨРӘШ ЯРЫШЛАРЫ-2020 (ФОТОРЕПОРТАЖ)
  • CLUBTURBO WINTER DRIFT CUP ИКЕНЧЕ ЭТАП: ФОТОРЕПОРТАЖ
  • «ӘЙДӘ, ШАЯРТ»: ФИНАЛ
  • ТАТАР ИҖАДИ КОМАНДАЛАРЫ АРАСЫНДА МИНИ-ФУТБОЛ
  • РУБИН–ДИНАМО 0:1 (ФОТОРЕПОРТАЖ)
  • TAT CULT FEST 2019
  • ПИТРАУ-2019: КАРЕНДӘШЛӘР, АРУМЫ СЕЗ?
  • ПЕЧӘН БАЗАРЫ – 2019