СИҢА НИНДИ УКУ ЫСУЛЫ ТУРЫ КИЛӘ?

Бер үк теманы бөтен кеше дә бертөрле өйрәнми. Кемдер конспект язып истә калдыра, кемдер укытучының аңлатуын тыңлагач кына теманы аңлый, ә кемгәдер «үзем эшләп карыйм әле» дигән юл якынрак.

Шуңа күрә кайчак «мин укый белмим» дип түгел, ә «миңа бу ысул туры килмидер» дип уйлап карарга кирәк.

Әгәр син мәгълүматны язып чыкканда яхшырак истә калдырасың икән, кыска конспект, схема, таблица, карточкалар кулланып кара. Тик дәреслектәге текстны сүзгә-сүз күчерү генә әллә ни файда бирмәскә мөмкин. Иң яхшысы –  укыганны үз сүзләрең белән кыскартып язу.

Кемгәдер, киресенчә, теманы ишетү һәм сөйләп чыгу уңайлырак. Андый чакта параграфны укыгач, китапны ябып, аны үзеңә яки дустыңа аңлатып кара. Берәр нәрсәне гади сүзләр белән сөйләп бирә аласың икән, димәк, син аны чыннан да аңлый башлагансың.

Ә теория укудан тиз туясың, ләкин мисаллар эшләгәндә тема ачыклана икән, сиңа практика күбрәк кирәк булырга мөмкин. Математикада – мәсьәлә чишү, чит телдә – яңа сүзне җөмләдә куллану, тарихта – үзеңә сораулар төзү, биологиядә – схеманы хәтердән ясап карау.

Иң мөһиме үзеңне бер генә төргә кертеп куярга ашыкма. «Мин визуал», «мин аудиал» дип кенә уку ысулын чикләү дөрес түгел. Бер фәндә схема ярдәм итсә, икенчесендә тыңлау, өченчесендә практика кирәк булырга мөмкин.

Һәм тагын бер мөһим нәрсә: теманы биш тапкыр укып чыгуга караганда, китапны ябып, «мин нәрсә хәтерлим?» дип үзеңне сынап карау еш кына файдалырак.

Димәк, синең бурыч – «идеаль укучы» булу түгел. Үзеңә эшли торган ысулларны табу.