УКУЧЫЛАРЫБЫЗ ИҖАТЫ - Рамилә Вәлиуллина

Яз

Әйтерсең лә яз - дирижёр,

Смычогын уйнатып ала:

Сары чәчәк ата таллар,

Шау чәчәккә төренә шомырт,

Киде ак күлмәген алмагач.

Соңга калмыйм дип башкалардан.

Тиз-тиз төренә чәчәккә чия дә,

Сирень куагы шәмәхә төскә төренә,

Әйтерсең лә алар “балга” җыена...

Үзенең колак алкасын кия каен,

Яшел атлас күлмәген кия тополь дә,

Кошлар да ашыга туган якларга,

Язгы “балны” күреп калырга!

Ташу да кушыла симфониягә,

Кара син тирә-якка:

Җир йокысыннан уяна,

Яз исеннән башлар әйләнә.

Кояш җылысыннан күтәрелә күңел,

Чыркылдаша чыпчык, песнәкләр.

Карга да “кара-кара”, дип кычкырып куя.