КАКТУСКА ДА МӘХӘББӘТ КИРӘК

…Кыйммәтле, заманча җиһазлар белән тулган өйдә тавышсыз гына гөлләр серләшә.


- Безнең яфракларыбызны иркәләп үткән кул җылысын башка бер дә тоймабыз инде,- ди авыр сулап чәчәкләрен вакытсыз койган Яран гөл. Төртмә телле Кактус әллә сер бирергә теләми, әллә үзенең иң түзем үсемлек икәнен исбатлыйсы килә, Яран гөлне ачуланып ук ташлый.

- Кул җылысы, имеш! Менә миңа берәүнең дә тотынганы юк әле, елап утырырга җыенмыйм. Мин кул җылысыннан да башка яши алам! Мин замананың иң кирәкле гөле! Хуҗабикәнең уң кулы булып компьютер янында кем утыра иде? Берегезгә дә андый түр урын тәтемәде…

Кактусның мактануы башкаларны инде бераз туйдырган да иде. Тик аны Каенана теле генә җиңсә җиңәр. Әмма ул нигәдер бәхәскә кушылырга ашыкмый. Озын гомер яшәгән, күрәсен күргән әбине хәтерләтеп бер читтә тын гына утыра бирә. Ул арада бөтен җиргә, барлык шартларга да җайлашып үсә белгән Үрмә гөлнең тавышы ишетелә:

- Син Кактус, мактануын мактанасың, ә менә бүлмәне матурлап, хуҗабикәнең күңелен күрдеңме соң?
Әлеге сорау тәрәзә төбендә шау-шу куптарды, бәхәсне тагын да кыздырды...

Яран гөл, хуҗабикәнең кәефен кырып, язын бары бер генә чәчәк атуына үкенеп, елый ук башлады. Декабрист гөле, киресенчә, иң салкын кышкы көннәрдә дә янып торган чәчәкләргә күмелүе белән масайды. Кыяк гөл дә аннан калышмады:

- Мин хуш исле чәчәк атарга бөреләнсәм, хуҗабикәбез куанычыннан нишләргә белми, ә ак чәчәгемне күрүгә янымнан китәсе дә килми иде. Ул минем матур чәчәкләремә сокланып туя алмады…
Шактый вакыт гөлләр үзара мактаныштылар, бер-берсенә хуҗабикә күңелен күрүләрен исбатларга тырыштылар. Үткәндәге хәлләрне искә төшерделәр. Хуҗабикә Яран гөлгә: «Авылымны яраткан кебек яратам», Үрмә гөлгә: «Бүлмәмнең диварларын матурлыйсың»,- дип, ә башкаларга тагын әллә нинди ягымлы сүзләр әйтә торган булган икән!

Моңа кадәр тыныч кына утырган Каенана теле, миңа да сүз әйтергә вакыт җитте дигәндәй, ипләп кенә башкаларга эндәште:

- Эх, сез, үзегезне-үзегез мактаудан туймыйсыз. Менә хуҗабикәбез кая, ни өчен киткән икән дип уйламыйсыз да.

Шул сүзләрне генә көткәндәй Кактус әче тавыш белән кычкырып ук җибәрде:

- Ул бит бөтенләйгә чыгып китте!

Моны ишетүгә башкалар кайгырышып, яфракларын тагын да ныграк салындырдылар. Кактус әче тавышы белән сүзен дәвам итте:

- Чынлап! Мин компьютер янында утырганда хуҗабикә эштән кайтып керде. Ул бик күңелсез, кәефсез иде, елап та алды, тынычлана алмый газапланды. Мине компьютер яныннан алып, «Ялгызың моңайма»,- дип сезнең янга күчерде. Ачуым килде инде...

Бу сүзләрне ишеткәч гөлләр бөтенесе дә тынып калды. Бераздан гына Яран гөл тавышы ишетелде:

- Аннары ул минем яныма килде, яфракларымны сыйпады. Тәрәзә янына сөялеп, еракка- еракка текәлеп, бик озак уйга чумып торды. Берникадәр вакыттан мине кулына алды да: «Бары сез генә, гөлләрем, минем күңелемне кимсетә, хисләремне җиргә салып таптамыйсыз. Бары сез генә миңа хыянәткә бармыйсыз. Бары сез генә җанымны ялган сүзләр белән телгәләмисез. Шуңа да сез генә мәхәббәткә лаек!»,-диде. Бу вакытта аның күзләренә яшь тулган иде. Шуннан соң яшь тулы күзләре белән миңа тагын бер кат карады да кире үз урыныма куйды. Һәм тиз-тиз атлап чыгып китте…

Ул гөлләрне дә бик тә сыйфатлы, кыйммәтле савытларга гына утыртты. Тәмле-тәмле ашламалар белән сыйлап кына торды. Димәк, хуҗабикә аларны бик тә яраткан! Тик гөлләр бер нәрсәне аңламадылар. Кыйммәтле җиһазлар тулы бүлмәләре, йомшак келәмнәр җәелгән идәннәре белән күз явын алырлык бу өйне ничек ташлап чыгып китәргә кирәк?!

…Берничә көннән туфраклары кибеп, ярыклар хасил булгач, алар ялгызлыктан гына түгел, эчәсе килүдән дә газапландылар. Бер-бер артлы сула башладылар. Әйтерсең лә алар моңа кадәр ниндидер күзгә күренмәгән нур чәчеп, җан җылысы биреп утырганнар, хәзер шул нурлы җылылык өйгә җитешми. Гөлләр, кызганыч бер хәлдә, яфракларын салындырганнар да без берәүгә дә кирәкми дигән төсле моңсуланып калганнар. Хуҗабикәсез калган йортның башта гөлләре үлә дип юкка гына әйтмиләр икән.

Көннәрдән бер көнне өйдә яңа тавышлар ишетелде. Элеккеге хуҗабикәнекенә охшаган булсалар да алар һичкенә дә гөлләр күңеленә ятмады.

- Ниһаять! Үземнекенә ирештем! – диде яңа тавыш өй эчен бөртекләп тикшереп чыккач. – Мондагы байлыкка мин хуҗа хәзер! Туйганчы типтереп яшәячәкмен! Юләр хатын ирен минем белән күргәч, бик тиз табанын ялтыратты, ә!

Беренче тавышны икенчесе хуплады:

- Молодец, бай ирне кармакка эләктердең. Озакка булмаса да сыгып кала аласың…
Гөлләргә ят, таныш түгел тавышларны шактый вакыт тыңларга туры килде. Берничә көннән соң яңа хуҗабикә аларны:«Тузан җыеп торалар, карарга вакытым да, теләгем дә юк. Гомумән, хәзер гөл үстерү модада түгел»,-дип каядыр олактырырга ашыкты. Гөлләр урынын ясалма пласмас чәчәкләр алды. Кактусның бәхете бар икән, тагын кирәге чыкты. Аны башкалардан аерып алып кабат компьютер янына утырттылар. Тик башта: «Мин кул җылысыннан да башка яши алам», - дип мактанган, аннары башка гөлләр кебек үлемгә дучар ителмәвенә куанган Кактуска әллә ни булды. Югыйсә, чыгарып ташламауларына рәхмәт кенә әйтеп торасы бит. Ул элеккеге хуҗабикәсенең энәләренә кагылмыйча гына күңел җылысын белән каравын көннән – көн сагынды. Сөйләшми торган ясалма чәчәкләр арасында һәм шуларны хәтерләткән яңа хуҗабикәсе кулына калган Кактус зарыгып өйгә кабат мәхәббәт килгәнен көтте.

…Башка гөлләрне яңа хуҗабикә ишек төбенә чыгарган иде. Күңеленә авыр булса да, ниндидер бик кирәкле әйберләрен онытып калдыргандай бирегә кабат аяк баскан элеккеге хуҗабикә аларны күрүгә ишек төбендә тукталып калды. Өйгә кереп тә тормады. Сөенә - сөенә гөлләрне алды да кире килгән юлы буйлап китте. Компьютер янында утырган кактуска: “Миңа да мәхәббәт кирәк», - дип кайгысын ясалма чәчәкләр белән уртаклашырга калды...

Нравится
Комментарии (0)
Осталось символов:
Шәп укыла
  • 21 сентябрь 2019 - 20:55
    НИГЕЗ ЙОРТ Сания карчыкның бәгыренә төшкән сагыш иксез-чиксез иде. Бу сагышны бер генә үлчәмгә салып та, бер генә бизмәнгә куеп та булмыйдыр. Ул аны гүя утырган эскәмиясенә мәңгелеккә беркетеп куйган да үзе башка җаннар эзләп китеп барган. Шуңа күрәдерме, Саниянең күңеленә авыр булса да, аның җаны тыныч иде...
    2743
    2
    57
  • 22 сентябрь 2019 - 14:14
    ВӘСИЛӘ Күпләр өчен мәктәпнең ямен алып китте Вәсилә апалары. Шул китүеннән башка килә алмады Вәсилә яраткан мәктәбенә. Авыр чир утыз ике яшьлек чибәр хатынны, аяктан яздырып, урынга беркетте. Көннән көнгә сүнә барды Вәсилә, корый барды. Хастаханәдә дә аңардан тиз баш тарттылар. Үзенә берни әйтмәсәләр дә, табиблар Вәсиләнең ире Ниязны ачыктан-ачык кисәттеләр: “Без ярдәм итәрлек түгел...” Бианасы Кәримә карчык киленен им-томлап та карады. Тик Вәсиләне аягыннан еккан авыр чир китәргә килмәгән иде шул. Айлар буе ятты да ятты урында Вәсилә. Берни аңламаган биш яшьлек кызы Ләйлә белән аңардан да кечерәк улы Фәрит кенә: “Әни, тор инде. Кайчан мәктәпкә барасың?”, - дип җанын кыйдылар.
    2196
    1
    29
  • 12 октябрь 2019 - 11:30
    БУШ ЙОРТ Туганыннан артык күреп яраткан күршесе Зөһрә карчык үлеп, өч-дүрт ел үтүгә, аның өен авылның теге башында яшәгән ике балалы, яше утыздан арткан Зөлфәт сатып алгач, ялгызы яшәп яткан Гөлсемнең тынычлыгы югалды. Зөлфәтнең авыл халкына ясаган этлекләрен күреп-ишетеп белгән хатын, яңа күршеләре белән бик якыннан аралашмаса да, йорт-бакчалары терәлеп торгач, алардан качып та яши алмады.
    1944
    0
    15
  • 26 сентябрь 2019 - 15:08
    ПЕРӘ Вәсил бүген дә иртә таңнан, әнисе урыныннан кузгалып кыштыр-мыштыр йөри башлауга ук, йокысыннан торып утырды. Әнә ул инде кичтән үк әзерләп куелган утыннарны мичкә тутырып, ут үрләтеп җибәргән, сыерны савып кереп, сөтен дә сөзеп куйган. Менә хәзер самавырга чиләктән су салыр, торбасына яңа өлгергән кузлы күмерләрне өстәп җибәрер. Мичтә дөрләгән ялкынга, самавыр торбасы «тәрәзәчек»ләреннән күз кыскан кузларга карап утырырга ярата ул. Улының иртәләрен әнә шулай онытылып, утларны күзәтеп утыруын әнисе сизми диярлек. Сизеп тә игътибар итмиме? Комачауламагач, ярый, утырсын инде, ихтыяры, дияме?
    1919
    0
    14
  • 10 октябрь 2019 - 16:48
    ТУКТАЛЫШ “Тизрәк! Тизрәк!..” Кыска гына мизгелгә аңына килгән Айдар үз янында кайнашкан ак халатлы кешеләрнең кем икәнлеген дә, кая ашыкканнарын да аңламыйча, бөтен тәненә таралган кискен авыртудан тагын аңын җуйды... Тукталышта юл аша чыгарга басып торганда килеп бәрелгән машинаны ул хәтерләмәде. Изелгән аякларын бот төбеннән кисәчәкләрен белми иде әле утыз тугыз яшьлек авыл укытучысы...
    1803
    2
    24

  • 23 сентябрь 2019 - 15:32
    ЖВАЧКА: "БҮГЕН МИНЕМ ТУГАН КӨН!" Бүген без көненә берәр пачка чәйни торган ЖВАЧКАның туган көне. Аңа ничә яшь дип уйлыйсыз? Ничек уйлап тапканнар? Хәзер беләбез!
    179
    0
    0
  • 27 август 2019 - 11:02
    РОССИЯДӘ ШӘП ФИЛЬМ ТӨШЕРӘ БЕЛӘЛӘР! 27нче август – Россия кинематографиясе көне. Россиядә, Совет чорында төшерелгән фильмнарга карата шикләнеп караучылар шактый, әмма син андыйлардан булсаң, бу язманы ябып куярга ашыкма, чөнки Россия кинематографиясе “Ёлки”, “Притяжение”, “Бабушка лёгкого поведения” ише чүп-чардан гына тормый. Һәм без сиңа блогер Badcomedian фикеренчә иң яхшы 5 рус телле фильм тәкъдим итәбез!
    244
    0
    2
  • TAT CULT FEST 2019
  • ПИТРАУ-2019: КАРЕНДӘШЛӘР, АРУМЫ СЕЗ?
  • ПЕЧӘН БАЗАРЫ – 2019